یک نام را می‌توان به چند شکل به انگلیسی نوشت: محمد را Mohammad یا Mohammed یا Muhammad، و حسین را Hossein یا Hussein یا Hosein. هیچ‌کدام به‌خودی‌خود اشتباه نیست، اما وقتی مدارک یک نفر املاهای متفاوتی دارند، ممکن است سردرگمی و پرسش‌های اضافه پیش بیاید.
چرا نام‌ها فرق می‌کنند
نام‌های فارسی و دری با خط فارسی نوشته می‌شوند و هیچ روش واحد و پذیرفته‌شده‌ای برای نوشتن آن‌ها با حروف انگلیسی وجود ندارد. در خط فارسی معمولاً مصوت‌های کوتاه نوشته نمی‌شوند، پس هر کسی که نامی را به انگلیسی می‌نویسد باید خودش آن‌ها را اضافه کند. در طول سال‌ها، اداره‌ها، کشورها و مترجمان مختلف انتخاب‌های متفاوتی کرده‌اند و همین انتخاب‌ها به گذرنامه‌ها، گواهی‌ها و نامه‌ها راه یافته است.
املای گذرنامه ملاک است
در ترجمه رسمی، از املای گذرنامه شما پیروی می‌کنم. اگر گذرنامه‌ای در کار نباشد، از مدارک یا ترجمه‌های قبلی‌تان پیروی می‌کنم. مرجع هر چه باشد، آن را یکدست به کار می‌برم: املای یکسان برای هر نام، در هر صفحه و در هر مدرکی که برایتان ترجمه می‌کنم.
فهرستی از املای نام‌ها بفرستید
- نام کامل خودتان، دقیقاً همان‌طور که در گذرنامه آمده است
- نام پدر و مادر، همسر و فرزندانتان، اگر در مدارک آمده است
- محل تولدتان و هر شهر دیگری که در مدارک ذکر شده است
- هر املایی که پیش‌تر در فرم‌های بریتانیا یا ترجمه‌های قبلی به کار رفته است
نام مکان‌ها هم به اندازه نام اشخاص اهمیت دارد. مزار شریف ممکن است Mazar-e Sharif یا Mazar-i-Sharif نوشته شود، و اصفهان Isfahan یا Esfahan. بگویید قبلاً کدام شکل را به کار برده‌اید تا همان را حفظ کنم.